Toine Klaassen

____grote afb.>>   ___video.>>

Wat drijft je?
Mijn hoofddoel is om het menselijk bewustzijn omtrent onze positie in de materialistische beschaving waarin we leven aan te spreken. Dit doe ik door de onttoverde situatie waar we ons in bevinden vanuit mijn visie te bevragen, te bespiegelen en te ridiculiseren. De werkzaamheden die ik verricht bestaan uit de meest uiteenlopende experimenten op het gebied van film, performances, interacties en interventies, waarbij ik steeds de grenzen ervan probeer op te zoeken.

Wat is je werkwijze?
De duizenden objecten die ik verzamel worden vaak in stellingkasten gerangschikt op vorm of kleur. In mijn atelier en in installaties op locatie  is  het vaak als in het nest van een ekster, maar mijn voorliefde gaat veel verder dan een paar glimmende kettingen. Mijn verzamelingen zie ik als koraalriffen. Zodra ik er een tijdje vandaan ben, moet het rif nieuw leven ingeblazen worden. Ik probeer niet te veel te koesteren en er steeds weer de riek in te zetten. Hoe dunner het membraan tussen de artificiële wereld en de werkelijkheid, hoe dichter je aan de reële wereld raakt.
Ik probeer de werkelijkheid af te pellen zodat het wezenlijke van de dingen overblijft.
  
Waar loop je tegen aan?
Afhankelijk van de situatie coördineer ik mijn projecten vaak vanuit groot opgezette installaties, die dienen als een soort basiskamp om vanuit of in te kunnen opereren.
Het komt ook voor dat ik gebruik maak van mobiele op het lijf gedragen outfitbasiskampen. Tijdens het maakproces lijken de outfits vaak zelf studio geworden, zoals koker-juffers die hun behuizing samenstellen van de steentjes en schelpen uit de rivier waarin zij leven.   

Welke veranderingen zie je in je werk?
Welke keuzes maak je om te kunnen doen wat je doet?
In werkelijkheid wil ik tot op het laatste moment alles in het ongewisse houden. Niet op voorhand al te veel vast leggen. Zo bewaak ik het belangrijke ingrediënt spontaniteit, om loos te kunnen gaan, ofwel te kunnen improviseren in het moment. Om dit te bereiken zorg ik er altijd voor dat ik voldoende opties genereer zodat het eventuele mogelijke waar ik me op voorbereid kan worden gemengd met wat er zich in het moment aandient. Dat gebeurde bijvoorbeeld in de installatie Touch of Paradise  in mijn atelier waarbij ik medebewoners als een schilder, een dichter, geluids-improvisators en meerdere performers heb gevraagd om tot een aantal  MEGA IMPROVISATION MIX TRY OUTS te komen. Een project zoals Touch of Paradise  zie ik als de mengvorm van Outfitbasiskamp en Installatiebasiskamp waarin de complexiteit totaal op de spits wordt gedreven en waarbij  als resultaat totaalhybridisaties ontstaan.
  
Wat verbind je met anderen?
Door wat ik doe ontstaan er vaak momenten voor ontmoetingen en kom ik met mensen in gesprek soms blijkt dat je dan met elkaar aan de slag wil gaan vanuit gedeelde interesse echter het gezamenlijk nuttigen van koffie kan ook leiden tot fantastische inzichten en initiaties en dan komt de rest later of wat er later rest is altijd een verassing!